„Wiesz, co myślę mruczy przez łzy.
No, co tam wymyśliłaś Cieszę się, że się odezwała. Jest ostatnio małomówna, prawie wcale się nie odzywa, jakby się gniewała, a nie gniewa się, z dnia na dzień lepsza, jakby miała umierać. A zdrowa, tylko te nieustanne łzy. Może to choroba, kto wie
Myślę, że Tuska, jak coś zrobi, to tak, aby nam było lepiej, nigdy nie zrobiła nam krzywdy, nikt złego słowa o niej nie powiedział, prócz tego, że pasuje do zakonu. Nawet ksiądz jej to proponował.
Mówiła, że nie zdechniemy z głodu, słyszałem potwierdzam. Ale to nie wszystko. A może i wszystko dorzucam. Micha to wszystko, za czym uganiają się ludzie przez całe życie. Zapominamy, że jest coś takiego jak śmierć. A umrzeć trzeba. I chciałoby się po ludzku. Nie tak jak Roman. Nie chciałbym, aby odcinano mnie z postronka.
Co ty znowu wygadujesz, Franiu. Takie myśli człowieka nachodzą, bo to i nędza, i starość się zbliża. I nikt człowieka nie chce. Tylko Bóg. A jak Bóg, to trzeba umierać, a to nie takie proste.
Ano, tak mówię. Tuśkę mamy jedną i cokolwiek zrobi, to nasza córka i nie na złość nam zrobi. Też chce się urządzić na tym świecie. A kto ją po Romanie zechce. Nikt, zostanie starą panną. A od kołyski śpiewała o koniach.“(11)